این نژاد در جهان بیشتر برای جنگ انداختن بکار می رود و از این رو نگاهداری این نژاد هنوز جنبه اقتصادی پیدا نکرده است. با این وجود علاقه‌مندان به این نژاد اغلب سعی دارند ان را به‌طور خالص نگاه‌داری کنند. به‌همین سبب این نژاد را می‌توان تنها نژاد خالص ایران محصوب کرد. این نژاد از نظر تولید گوشت و فرم مناسب بدن و هم‌چنین ظرفیت ژنتیکی تولید بسیار جالب می‌باشد. به‌علاوه در بیش‌تر شهرهای ایران صاحبان این نژاد علاقه زیادی به جنگ انداختن خروس‌ها دارند که باعث بهترشدن کیفیت این نژادها  می‌شود. برسر پیروزی خروس‌ها شرط‌بندی‌های زیادی صورت می‌گیرد. معمولاً نژاد لاری، نژاد آرام و ساکتی است ولی خروس‌هایی که برای جنگ انداختن بکار می‌روند به‌طور خاصی مورد تربیت قرار می‌گیرند و حس مبارزه‌طلبی و جنگ‌جویی آن‌ها تحریک می‌شود ولی با این حال مبارزه در ذات این نژاد وجود دارد و برای مبارزه‌کردن به‌دنیا می‌آیند.

نکته جالب در خروس‌های لاری این است که در میدان جنگ به هیچ وجه فرار نمی‌کنند و تا آخرین نفس مبارزه می‌نمایند؛ ولی بعضی از خروس‌ها اصلاً سر جنگ ندارند.  

از نظر فرم بدن و قالب بدن این نژاد با تمام نژادهایی که در ایران وجود دارد فرق می‌کند. فرم بدن این نژاد شبیه نژاد مالای و نژاد کورنیش می‌باشد. در طی قرن شانزدهم و هفدهم دریانوردان انگلیسی تعدادی از مرغ‌های نژاد مالای را از آسیای شرقی به انگلستان منتقل کردند و سپس در آنجا با آمیختن آن‌ها با نژادهای بومی نژاد کورنیش را به‌وجود آوردند.

به‌نظر می‌رسد نژاد لاری اولین بار از ترکیب نژاد مالای با نژادهای بومی در شهر لار به‌وجود آمده است و به این دلیل به نام لاری معروف شده است. البته به‌ندرت نژاد لاری در سطح جهانی به این نام خوانده می‌شود و آن را به نام اصیل می‌شناسند. طبق جست‌وجوی من در مقالات خارجی لاری ایران به عنوان یک واریته از نژاد اصیل به حساب می‌آید، ولی اطلاعات زیادی در این زمینه پیدا نکردم.

جالب است بدانید که یک مجموعه کوچک و خالص از نژاد اصیل در اروپا پرورش داده می‌شود.

لاری یک نژاد منفرد و خیلی خاص نیست، بلکه یکی از تیره‌های نژادی است که در دنیا به نام اصیل شناخته شده است. اصیل 12 واریته دارد که یکی از آن‌ها اصیل ایرانیان (لاری) است.

لارشناسی: مطالعات دیگری نژاد خروس لاری از کابل می‌خوانند و قرابتی با لار جنوب برای آن قائل نیستند.