لارستان در منطقه ایران جنوبی در محور شیراز- بندرعباس واقع شده و بخشی از مناطق گرمسیر استان فارس محسوب می شود.
«ابن بلخی» مورخ و جغرافی نویس قرن پنجم هجری در «فارس نامه» در توصیف و تشریح این ایالات پهناور نوشته است: « همه در بیابان است و ‌ گرمسیر و به هر دهی، حصاری محكم در میان بیابان.»
از دوران قدیم مردم علاوه بر کشاورزی به پیشه وری و تجارت نیز مشغول بوده اند زیرا لارستان در راه تجاری پر رفت و آمدی قرار دارد که به بنادر خلیج فارس می رسد و در قرون وسطی لار اصولاً شهری تجاری بود. اکثریت ساکنان این منطقه ایرانی های لاری زبان هستند اما اقلیت هایی چون کرد، بلوچ،عرب، قشقایی ترک زبان و یهودی نیز در این منطقه سکونت داشته اند. لارستان در پارینه، سرزمینی با نام و نشان بود كه آتشكده معروف « آذرفرنبغ» (آتش فره ایزدی) در كاریان آن واقع بوده است. آتشكده ای كه امروز از آن تنها ویرانه ای به جا مانده است.
از لحاظ زبان شناسی، «لاری» عضو جداگانه و كاملاً مستقل گروه زبان ها و لهجه های جنوب غربی ایرانی است. اما نبود مشخصات مهمی چون خط، سنت ادبی و همچنین نبود معیارهای اضافی زبان شناسی مانند استفاده زبان به منظور اداری یا آموزشی اجازه نمی دهند كه با اطمینان «لاری» را زبان كامل بنامیم.

محمدمهدی صادق نژادان معاون فرماندار لارستان معتقد است همایش بین المللی زبان شناسی و مردم شناسی لارستان با هماهنگی و مشارکت آحاد مردم و مسئولین در سطح بالایی برگزار شد و رضایتمندی تمام مهمانان و شرکت کنندگان را به همراه داشت.

ابوطالب روئینا ریس شورای شهر لار تاثیر فرهنگ و زبان مردم لارستان در حوزه ی گستردهای که لارستان بزرگ در آن قرار گرفته، حوزه¬ی فرهنگی وسیعی دانست که نقش مهمی در فرهنگ ایران زمین دارد.