به گزارش خبرنگار اعزامي فارس به لارستان، ميرجلالالدين كزازي مدرس زبان و ادبيات فارسي و باستانپژوه در مراسمي كه همزمان با همايش بينالمللي زبانشناسي و جامعهشناسي لارستان برگزار شد، بيان داشت: همواره ما به ياري سه دانش اسطورهشناسي، باستانشناسي و زبانشناسي تاريخي توانستهايم باورها و آيين و رسم و رسومي كه يادگار و نشانههاي بازمانده از روزگار كهن ما است به روزگار كنوني بياوريم.
وي تصريح كرد: هر كشوري كه از لحاظ پيشينه كهن باشد و تا ژرفاهاي تاريخ ريشه دوانيده باشد به اين سه دانش نياز دارد كه خوشبختانه ما ايرانيان اين سه دانش را ديرزماني است در چنگ داريم. ما فرهنگيترين كشور جهان هستيم و بيش از ديگر مردمان جهان نياز داريم كه اين دانشها را به كار بريم. زيرا با استفاده از آنها ميتوانيم خويشتن را بشناسيم و به خودباوري برسيم.
خالق كتاب در درياي دري تصريح كرد: سرزمين ايران هماره سرزميني بوده با بومهاي گونگون كه در هر يك از اين بومها تيرهاي از ايرانيان ميزيستهاند كه هر كدام زبان و گويش خاص خود را داشتهاند كه به وسيله آن از ديگر تبارها باز شناسانده ميشدند. اين هنجارهاي تاريخي و اجتماعي آنچنان ديرينهاند كه حتي از قلمرو تاريخ به اسطوره راه يافتهاند.
اين مترجم كتاب ايلياد و اديسه در ادامه صحبتش با اشاره به اينكه ايران بهشت زبانشناسان تاريخي است اذعان داشت: صدها گويش و زبان بومي در سرتاسر اين بوم روايي دارند از اين روي اگر خواهان شناخت زبان نياكان باشيم نياز داريم در ميانه كتابها آنها را بيابيم از آن روي كه اين زبانها زنده و زيبا پيش روي ما قرار دارند.
اين فردوسيپژوه در ادامه صحبتش خاطرنشان كرد: توجه به زبانها و گويشهاي بومي ايران امري مهم و در خور توجه است گاهي برخي از روي خامي ميل دارند كه اگر به گويشها و زبانهاي بومي ايران بپردازيم زبان شيواي پارسي را خوار داشتهايم اما به هيچ روي اين طور نيست براي اينكه زبان فارسي را به درستي بشناسيم بايد زير و بمها و پيش و خمها و توانشهاي آن را به شايستگي دريابيم.
وي در پايان گفت: گويشهاي بومي به نيا و پدران ميمانند و زبان پارسي به نواده. به همين دليل اگر بخواهيم نواده را به درستي بشناسيم ناچاريم نيا و تبارنامه او را بفهميم.
