نشست گردشگری که در تالار فردوسی با جمعی از علاقه¬مندان به گردشگری تشکیل شد، ابتدا عبدالله جانفدا عضو و بازرس انجمن خوشنویسان اوز و از اعضای میراث فرهنگی این شهر،با اشاره به قدمت دیرینه¬ی لارستان بزرگ، به معرفی آثار گردشگری و تاریخی اوز و حومه¬ی آن از جمله : قلعه¬ی عبدالقادر فیشور و قلعه¬ی قلات فیشور ، و آثاری به نام قلعه-ی "پرده در" ، کاروانسرای قدیمی "لرد خون" خانه "درنگار" ،قنات¬های "انوه" ،قلعه¬ی "کلاته" ، آسیاب "فاریاب" و دخمه¬های زرتشتی آن پرداخت.

در ادامه سلامی از مظاهر لارستان سخن گفت و از لارستان به عنوان سرزمین "برکه¬ها و قلعه¬ها" اسم برد. این پژوهشگر و محقق کشور از اینکه به عنوان یک فرد غیر بومی در جمع لارستانی¬ها صحبت می کند اظهار خرسندی کرد و گفت: در آستانه¬ی ورود به غرب لارستان از مسیر قیر به خنج در حدود روستای مهکویه دو آب انبار متفاوت با آب انبارهای قبل از آن که در حوزه¬ی قیر به صورت مکعب مستطیل و با طاق ضربی دراز احداث شده¬اند ، وجود دارد که نشان از ورود به منطقه¬ی لارستان است در اطراف روستای سده این آب انبارها حدود 8 باب است که همه گرد و چهار درگاهی با میله¬ی مرکزی در راس گنبد است این میله¬ها برخلاف میله¬های برکه¬های لار اغلب به شکل صلیب است. سلامی ادامه داد: در طول مسیر تا دوراهی محلچه 51 عدد آب انبار وجود دارد که تنها یکی از آنها چهارگوش و شبیه به آب انبار خارج از منطقه است. ولی بقیه گرد و با سقف گنبدی در دو سمت جاده در دید گذر کننده از جاده¬ی خنج به اوز است. از آنجا تا ورودی اوز متجاوز از 120 آب انبار است که مسلما تعدادی نیز در پشت تپه¬های دورتر که از چشم پنهان¬اند. وی با اشاره به مجموعه آب انبارهای ورودی شهر اوز، این مجموعه را حدود دوازده عدد تخمین زد که از زیباترین آب انبار¬های منطقه¬ی لارستان به شمار می¬رود و یکی از جاذبه¬های گردشگری است.
وی در مسیر¬های قلات و همچنین کوره به آب انبارهایی اشاره می¬کند که از منظر گردشگری می¬تواند جالب باشد. سلامی می¬گوید در هیچ جای ایران حتی در مناطق جنوبی¬تر به اندازه ی مناطق لارستان آب انبار نمی¬بینیم.
استاد سلامی در تشریح مظهر دوم «سرزمین قلعه¬ها»، گفت:
لارستان تا پیش از حکومت پهلوی، دارای حکومتی مستقل بوده¬است به دلیل تهاجم دیگر قدرت¬ها به این سرزمین قلعه¬هایی را بر فراز کوهها و بلندی¬ها می¬بینیم که نشان از مقاومت مردم این خطه از تهاجم اغیار دارد پرماجراترین این قلعه¬ها، قلعه¬ی گراش است و افسانه¬ای ترین آن¬ها قلعه¬ی اژدها¬ پیکر است.جالب¬ترین جزء این قلعه¬ها که در کوهها احداث شده دولو (دولاب) یا چاه¬هایی است که تا عمق کوه حفر شده و برخلاف نامش که تداعی کننده¬ی استخراج آب از زمین است، راههای اضطراری بوده است برای فرار در آخرین لحظاتی که مقاومت در قلعه شکسته می شده و از این راه زیر زمینی به کیلومترها آنطرفتر سر درمی آورده اند یا برای آوردن سلاح و آذوقه به طور پنهانی در زمان محاصره¬ی قلعه بوده¬است.
سلامی افزود :
با توجه به دو نکته¬ی مزبور باید گفت که مردم منطقه¬ی لارستان همیشه از دو جانب مورد بی مهری بوده¬اند یک بی¬مهری طبیعت در سالهای خشک و کم باران که برکه¬ها خالی از آب و مایه¬ی حیات بوده و دیگر بی مهری انسانها¬ی قدرت¬مدار که بی¬رحمانه به منطقه حجوم می آورده اند و حاصل آن کشت و کشتار بی¬حد و حساب بوده است. بنابراین نام سرزمین برکه¬ها و قلعه¬¬ها نامی بامسمی و حقیقی است.