محدوده محلچه
از شمال روستای فیشور ، از جنوب كوه ، از مغرب شهر خنج، و از مشرق به شهر اوز محدود می گردد.
جمعیت
جمعیت روستاى محلچه در حدود830نفراست که ازاهل سنت و از شاخه شافعی هستند یعنی از پیروان امام محمد ادریس شافعی هستند. مردم محلچه به لهجه اوزی لارستانی صحبت میکنند.
پیشینه
محلچه روستایی است قدیمی که قدمت آن به دوران ساسانیان می رسد، اهالی این روستا به تحصیل علم و دانش علاقهای وافر دارند، علماء، خطباء، و شاعران در اين روستا بوده وهستند. « حائر » يكی از شاعران معاصر اين روستا هستند كه قصائد زيبائی در مدح سيد المرسلين سروده اند، اولين ديوان ايشان تحت نام « سلطان عشق » در سال 1381 خورشيد به زير چاپ برده اند.
نمونهای از اشعار ديوان سلطان عشق:
بهترين باغ بهشت
صد هزاران قاصد وطومار زان نيكو سرشت برمن افتاد وندانم برچه افتد سرنوشت
درميان چاه دنيا بودم وبازلف يار برفلک رفتم نديدم جز تورا اندر بهشت
خوش بگويد آن كه گويد اين جهان چون مزرعست آنچه يابد مدعی فردای محشر آنچه كشت
من نخواهم قصر زرين وبهشت عنبرين من تورا خواهم به يكجا گرچه باشد خاک وخشت
غم برآمد بانگاهی پر زكين و پر زشر ياد تو سيلی زد وغم را به دل هرگز نهشت
صبر حائر رفت و رويت شد شكار آخرين وصل يار زيب باشد بهترين باغ بهشت
